Aktualności

95-083 Lutomiersk
ul.Kościuszki 5

Bob Dylan śpiewał swego czasu: „Przez ile dróg musi przejść każdy z nas, by mógł człowiekiem się stać? Przez ile lat ludzie giąć będą kark , nie wiedząc, że Niebo jest tuż. Przez ile łez, ile bólu i skarg przejść trzeba i przeszło się już. Jak blisko śmierć musi przejść obok nas, by człowiek zrozumiał swój prawdziwy los? Również dla Franka Sinatry życie polegało na przemierzaniu różnych dróg, o czym śpiewał w swojej piosence My way. Nie tylko my sami poruszamy się po swoich drogach. Drogi potrzebne są również po to, aby inni mogli dotrzeć nimi do nas. Gdyby nie było tych przeróżnych dróg, nie moglibyśmy spotykać się z drugim człowiekiem, z naszymi bliźnimi. Zdarza się jednak, że ludzkie drogi nie ułatwiają nam dobrych kontaktów, gdy są zasypane nienawiścią, kłamstwem, obmową, oszczerstwem i wszelkim innym złem. Na tych naszych ziemskich krętych, niebezpiecznych, prostych, stromych i trudnych drogach pragnie iść z nami zawsze Bóg. On również i dzisiaj: „ idzie przez wieki, Krwią swoją znaczy drogę startą od cierpień i bólu. On dalej niesie krzyż ciężki, koi ból  i trwogę”. Czy ty jesteś tego świadomy/a? Czy wiesz, że Jezus pragnie być najbliżej tych, którzy są słabi, skrzywdzeni, zapomniani, którzy cierpią. Jest blisko tych, którzy żyją w nędzy i niepewności, zranieni i pogardzani przez świat. Bądź przekonany i wierz głęboko, że naprawdę tak jest. Bóg się nie zraża naszą obojętnością, grzechami, pychą i oziębłością. Wciąż prosi, woła: „Wróć córko, wróć synu z daleka - Ja wciąż na ciebie czekam”. Ja cię nigdy nie potępię, nie skrzywdzę, Ja cię najbardziej rozumiem - bo mnie bardzo na tobie zależy. Zależy Mu, byś ziemskiego życia nie stracił, byś go nie powierzył szatanowi. Obdarzyłem cię przecież wolną wolą - mówi do każdego z nas Pan. Dałem ci rozum i sumienie. Jesteś wolny.

Znalezione obrazy dla zapytania niedziela gaudete 2017Gaudete – to łacińska nazwa trzeciej niedzieli Adwentu, pochodząca od pierwszego słowa antyfony rozpoczynającej tego dnia Liturgię Eucharystyczną. Słowo to pochodzi od łacińskiego czasownika „gaudere” i jest wezwaniem do radości: Radujcie się ! Jej przyczyną ma być odnowienie świadomości, że Bóg jest blisko nas, że jest z nami, że stał się naszym bratem. Tego dnia w liturgii używa się szat koloru różowego (stosuje się je jeszcze tylko w czwartą niedzielę Wielkiego Postu, tzw. niedzielę laetare). Ogólnie możemy powiedzieć, że Adwent jest czasem pobożnego i radosnego oczekiwania na pojawienie się Jezusa Syna Bożego. Obecnie przeżywamy jego trzecią niedzielę, w której manifestujemy naszą radość z bliskości Pana. Już bowiem w pierwszej antyfonie mszalnej Kościół dziś ogłasza: „Radujcie się zawsze w Panu, raz jeszcze powiadam: radujcie się! Pan jest blisko” (Flp 4, 4n). Po łacinie zawołanie to zaczyna się słowami: „Gaudete in Domino”. Dlatego często obecną niedzielę nazywamy „niedzielą gaudete”, czyli po prostu „niedzielą radości”. Radość płynąca ze zbliżających się świąt nie wynika z emocjonalnych uniesień, lecz bierze się z autentycznych religijnych przeżyć. Sam Adwent zaś ukazuje nam prawdziwą radość bycia chrześcijaninem, który oczekuje pojawienia się swojego jedynego Pana.

Maryja - Matka Jezusa Chrystusa i nasza Matka. Ona zawsze w pokorze, ciszy, na uboczu towarzyszyła swojemu Synowi. Nigdy swoją Osobą ani na chwilę nie przesłoniła i nie przesłania również i dzisiaj swojego Syna. Była świadoma swojego wybrania i powołania przez Boga. Nazaret. Zwiastowanie. Anioł Gabriel. „oto Ja Służebnica Pańska, niech mi się stanie według Twego Słowa”. Święta Elżbieta i długa, niebezpieczna, górzysta wędrówka Maryi do Ein Kerem. Idzie podzielić się wielkim wydarzeniem. Zostanie Matką Boga. I ten cudowny hymn na spotkanie Maryi ze świętą Elżbietą: „wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu Zbawicielu moim”. Dla Maryi Bóg i Jego wola,  były zawsze najważniejsze. Nie pyta dlaczego, nie tłumaczy się. Wciąż powtarza „oto Ja Służebnica Pańska, niech Mi się stanie według Twego słowa”. Taka jest również nasza Matka dzisiaj dla nas  w Adwencie. Każdego pragnie pocieszyć, przygarnąć do siebie. A nade wszystko wskazać właściwą drogę do swojego Syna. Ona wie, że życie człowieka bez Jej Syna nie ma prawdziwej wartości, odpowiedniego celu i właściwego sensu. Czy jesteś wdzięczny/a Maryi za Jej nieustanną opiekę i wstawiennictwo za nami.  Jakże taka Matka, wybrana od wieków przez Boga na Matkę Jednorodzonego Syna Bożego, mogła począć się i narodzić z grzechem pierworodnym? Było to przecież niemożliwe. Wszechmocny Bóg może wszystko. On, który cały Wszechświat powołał do istnienie z niczego, On, który stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo, jakże by mógł nie sprawić, nie obdarzyć wyjątkową łaską, by Matka Zbawiciela w swoim ziemskim życiu nie popełniła również żadnego  nawet najmniejszego grzechu. Dzisiaj  na progu Adwentu właśnie przeżywamy Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP. Wspominamy w liturgii tajemnicę, którą ludzkim rozumem nie zdołamy wyjaśnić, że Maryja poczęła się w sposób naturalny z rodziców Anny i Joachima ale bez grzechu pierworodnego, z którym przychodzi na świat każdy człowiek.

Znalezione obrazy dla zapytania adwentAdwent (z łac. adventus - przyjście, przybycie) to okres w roku liturgicznym, który rozpoczyna się od I Nieszporów niedzieli po sobocie XXXIV tygodnia Okresu Zwykłego, a kończy przed I Nieszporami uroczystości Narodzenia Pańskiego w wieczór 24 grudnia. Trwa od 23 do 28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele przed 25 grudnia. Stanowi pierwszy okres w każdym nowym roku liturgicznym.

Adwent składa się z dwóch odrębnych okresów:
1. czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie);
2. czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię.
Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest czytanie księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem.

Pierwsze ślady obchodzenia Adwentu spotykamy w IV w. między innymi w liturgii galijskiej i hiszpańskiej. Z pewnością Adwent nie istniał, dopóki nie ustalono stałej daty świąt Narodzenia Pańskiego. Została ona wyznaczona dopiero w II połowie IV wieku. W Hiszpanii pierwsze wzmianki o przygotowaniu do obchodu Narodzenia Pańskiego (choć nie jest ono określane mianem Adwentu) pochodzą z roku 380. Kanon 4 synodu w Saragossie, który odbył się w tym roku, poleca wiernym, aby od dnia 17 grudnia do Epifanii (6 stycznia) gorliwie gromadzili się w kościele, nie opuszczając ani jednego dnia. W tradycji gallikańskiej Adwent miał charakter pokutny i ascetyczny (post, abstynencja, skupienie), co wspomina św. Hilary (+ 367). W V w. biskup Tours, Perpetuus, wprowadził w Galii obowiązek postu w poniedziałki, środy i piątki w okresie trzech tygodni od dnia św. Marcina (11 listopada) do Narodzenia Pańskiego. W Rzymie okres przygotowania do Narodzenia Pańskiego został wprowadzony dopiero w drugiej połowie VI wieku. Adwent miał tu charakter liturgicznego przygotowania na radosne święta Narodzenia Pańskiego, ze śpiewem Alleluja, Te Deum laudamus, z odpowiednim doborem czytań i formularzy, bez praktyk pokutnych.

Znalezione obrazy dla zapytania roratyNajbardziej charakterystycznym zwyczajem adwentowym, zwłaszcza w Polsce, są Roraty. Jest to Msza św. sprawowana ku czci Najświętszej Maryi Panny, zwykle bardzo wcześnie rano. Wierni, często w ciemnościach przenikniętych jedynie blaskiem trzymanych w ręku świec, wraz z Maryją czekają na wybawienie jakie światu przyniosły narodziny Zbawiciela.Z Roratami związany jest zwyczaj zapalania specjalnej świecy ozdobionej mirtem, nazywanej roratką. Symbolizuje ona Maryję, która jako jutrzenka zapowiada przyjście pełnego światła – Chrystusa. Innym zwyczajem jest zawieszanie w kościele wieńca z czterema świecami oznaczającymi cztery niedziele Adwentu. Z upływem kolejnych tygodni podczas Rorat zapala się odpowiednią liczbę świec. Świece i lampiony tak często używane w liturgii adwentowej wyrażają czuwanie. Nawiązują one do ewangelicznych przypowieści m.in. o pannach mądrych i głupich. Światło jest też wyrazem radości z bliskiego już przyjścia Chrystusa. Nazwa „roraty” pochodzi od pierwszego słowa łacińskiej pieśni na wejście śpiewanej w okresie Adwentu – „Rorate coeli” (Niebiosa, spuśćcie rosę).

Roraty dla Wszystkich codziennie od poniedziałku do soboty na godz. 07:00 na śpiew Godzinek o Niepokalanym Poczęciu NMP i na godz. 07:20 na Mszę św. „roratnią”.

Litania do Najświętszej Maryi Panny - Matki Bożej Szkaplerznej z Góry Karmel

Kyrie elejson. Chryste elejson. Kyrie elejson
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas
Ojcze z nieba, Boże - zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryjo - módl się za nami
Święta Maryjo, Matko Boża,
Święta Maryjo z Góry Karmel,
Święta Maryja, Matko szkaplerza,
Święta Maryjo, przynosząca przywilej sobotni,

Matko Chrystusa,
Gwiazdo morza
Mistyczna drogo do nieba,
Mistyczna gwiazdo Góry Karmel,
Napełniona łaską Bożą,
Wybranko Boga,
Mieszkanie Słowa,
Uczennico Pana,
Prosta drogo do nieba,
Bramo rajska,